2005 yılında İstanbul Atatürk Olimpiyat Stadı'nda oynanan Liverpool-Milan finali benim için spor tarihindeki en iyi geri dönüş hikayesidir. Maçın ilk yarısında Milan 3-0 öne geçmiştir ve Liverpool taraftarı bütün devre arasında inancını kaybetmeden "You will never walk alone" marşlarını söylemişlerdir ve takımlarını ikinci yarı sahaya daha ateşli çıkmalarını sağlamıştır. Devre arasında soyunma odasında neler oldu bilinmez ama Liverpool ikinci yarıya çok inançlı bir şekilde başlamıştır. 54. dakikadaki takım kaptanı Steven Gerrard'ın golü bütün tribünleri inançlarının boşa çıkmayacağına adeta bir kıvılcım yakmıştır. Gerrard'ın golden sonraki gol sevincinde ellerini kaldırıp taraftarlara haydi diyişindeki hırsı çok net görülebiliyordu. Bu golün hemen ardından iki dakika sonra gelen ikinci gol ise adeta herkese Liverpool'un geri döneceğinin sinyalini vermiştir ve bu golden de yaklaşık 3 dakika sonra Liverpool ceza sahasında Gerrard'ın düşürülmesi ile bir penaltı kazanmıştır. Penaltıyı Xabi Alonso ilkte gole çevirememiştir. Milan kalecisi ilk vuruşu kurtarsa da sonrasında Xabi Alonso'nun takipçiliğine yetişememiş ve topu ağlarında görmüştür. Bu gol sonrasında maç 3-3'e gelmiştir ve bir çok Liverpool taraftarı gözyaşlarına hakim olamamıştır. Bunun devamında ise maçın uzatma kısımlarında dahi gol olmayıp maç uzatmalara gitmiştir ve motivasyonu iyice dibe vuran Milan oyuncuları çok kötü vuruşlar yapmıştır. Liverpool oyuncuları ise o geri dönüşün verdiği hırs ile çok başarılı vuruşlar kullanmıştır ve son olarak Liverpool sol beki Riise'nin son penaltı vuruşu ile penaltıları kazanıp 2005 UEFA Şampiyonlar Ligi Şampiyonu ünvanını kazanmışlardır. Tabi ki de maç sonunda da o devre arasında duyduğumuz beste bütün Liverpool taraftarının ağzından gözyaşları ile söylenmiştir; "You will never walk alone".

9 ay, 4 hafta önce yazdı